De nieuwe gevangene was rustig aan het werk in de gevangenistuin met de anderen toen de gevaarlijkste gedetineerde besloot haar te straffen en een emmer ijskoud water over haar hoofd goot. Ze had geen idee waartoe deze wrede daad uiteindelijk zou leiden…
De gevaarlijkste gedetineerde besloot de nieuwkomer op wrede wijze te straffen, omdat het meisje enkele dagen eerder had geweigerd haar voedsel af te staan en rustig had gezegd dat ze niet langer zou toestaan dat iemand haar zou pesten of vernederen.
Voor een vrouw die de hele gevangenisafdeling al jaren in angst hield, was dat een regelrechte belediging.
Ze maakte er op dat moment geen scène van. Ze grijnsde slechts en besloot te wachten op het juiste moment om het meisje publiekelijk te vernederen.
Dat moment kwam een paar dagen later.
Vroeg in de ochtend werden de gevangenen naar buiten gebracht om in de gevangenistuin te werken.
Sommigen maakten de grond los, anderen gaven de bloemperken water en weer anderen plantten nieuwe planten.
De bewakers liepen tussen de rijen door om de orde te bewaren, maar konden niet overal tegelijk zien wat er in zo’n uitgestrekt gebied gebeurde.
De nieuwkomer werkte zwijgend. Ze knielde rustig neer, plantte zorgvuldig een jong plantje en schonk geen aandacht aan de andere gedetineerden.
Het was duidelijk dat ze alleen maar de dag in stilte wilde doorkomen en verdere problemen wilde vermijden.
Intussen hield de gevaarlijkste gevangene haar al van een afstand in de gaten.
Ze wachtte bewust tot de bewakers zich hadden omgedraaid en naar de andere kant van de tuin waren gelopen.
Daarna naderde ze geruisloos van achteren, met in haar handen een grote metalen emmer gevuld met ijskoud water.
Een seconde later gooide ze de emmer abrupt over het hoofd van het meisje.
Het ijskoude water stortte over de nieuwkomer heen en doorweekte in één klap haar kleding en haar haar.
Het meisje schrok, maar ze gilde niet. Langzaam kwam ze overeind en veegde het water van haar gezicht.
Achter haar klonk direct luid gelach.
De gevaarlijkste gedetineerde kromde bijna dubbel van plezier en wees lachend naar het doorweekte meisje.
Ook enkele van haar vriendinnen begonnen te lachen, terwijl de andere gevangenen stil toekeken.
Velen van hen wisten maar al te goed dat ze zich niet mochten bemoeien, anders zouden ze zelf het volgende slachtoffer kunnen worden.
De nieuwkomer zei niets.
Ze keek de vrouw slechts kalm aan, pakte de omgevallen emmer van de grond en ging vervolgens gewoon weer verder met haar werk.
Die kalmte maakte haar aanvaller om een of andere reden alleen maar bozer.
Ze was ervan overtuigd dat iedereen de vernedering van het meisje had gezien en dat de nieuwkomer haar plek wel zou kennen vanaf dat moment.
Maar niemand had kunnen voorzien hoe dit gebaar zou aflopen.
Een paar uur later stonden alle gevangenen in de binnenplaats opgesteld.
De gevangenisdirecteur verscheen samen met meerdere interne beveiligingsfunctionarissen en beval direct dat de meest gevaarlijke gedetineerde naar voren moest stappen.
De binnenplaats viel volledig stil.
Enkele dagen eerder was de directie al in het geheim een onderzoek gestart naar aanleiding van aanhoudende klachten over pesten en vernedering van nieuwe gevangenen.
Op verschillende plekken in de gevangenis waren vooraf kleine bewakingscamera’s geïnstalleerd, zonder dat zowel de gedetineerden als het grootste deel van het personeel hiervan op de hoogte was.
Eén van die camera’s had precies dat deel van de gevangenistuin vastgelegd.
Op de beelden was duidelijk te zien hoe de vrouw bewust wachtte tot de bewakers zich afwendden, daarna met de emmer naderde en doelbewust ijskoud water over het meisje goot, waarna ze samen met haar vriendinnen lachte.
Na het bekijken van de opname maakte de directeur zijn beslissing bekend.
De meest gevaarlijke gedetineerde werd onmiddellijk ontdaan van al haar privileges, overgeplaatst naar het strengste regime, verboden om nog met anderen te werken en voor lange tijd in disciplinaire isolatie geplaatst.
Daarnaast werd er een nieuwe tuchtzaak tegen haar geopend, die haar straf aanzienlijk zou verlengen.
Toen ze uit de binnenplaats werd weggevoerd, zei niemand van degenen die diezelfde ochtend nog met haar hadden gelachen ook maar één woord.
En de nieuwe gevangene ging stilletjes door met werken in de tuin, alsof er niets was gebeurd.
